Deze morgen was het opnieuw vroeg uit de veren. Het eerste schoolcontact kondigde zich al aan om 7 uur. Als IT-verantwoordelijke ben ik altijd present, ook al gebeurt het contact met een school van een ander crewlid. Problemen hebben we gelukkig niet gehad. Skype werkt uitstekend. In het slechtste geval beschikken we ook nog over een satelliettelefoon in breukleen gegeven door Belgacom. Hiermee kon Frank De Winne ons enkele dagen geleden bereiken.

De ochtend begint vroeg met twee  live contacten: eentje met een school in Luik en dan Arjan met zijn studenten van GROEP T Leuven, waarin hij vrolijk zegt dat ik me “in bed” bevind.  Inderdaad, na een hectische periode besluit ik even wat langer te slapen…niet dus.

Fenomenaal. Maar eigenlijk zijn daar geen woorden voor. Een belevenis om nooit te vergeten, weet ik nu al. Als je s'morgens ontwaakt en je ziet de rode gloed van de zon op het marslandschap door het venster, dan wekt dat emoties bij je op. Iedereen zou dit moeten kunnen meemaken. Ik ben er zeker van dat je als een ander mens terug naar de bewoonde (beschaafde?) wereld stapt. Waaw, is het woord dat hier waarschijnlijk al het meest over de lippen is gegaan. Bij het opkomen en ondergaan van de zon verandert het landschap elke minuut.

Lundi 8 février 2010

Quel bonheur d'être réveillés ce matin par un superbe soleil. Nous devions être prêt pour 9 h 30 car nous attendions un coup de fil important ... à l'heure prévue le téléphone satellite résonné ... c'est ... Frank De Winne, notre astronaute belge qui rentre juste de 6 mois dans l'espace, qui tenait à nous encourager !

Deze ochtend heb ik een beetje last van hoofdpijn, samen met twee andere bemanningsleden en neen het is niet wat je denkt…

Deze voormiddag hebben we onze  administratie bijgewerkt.  Arjan en ik vinden eindelijk wat tijd om onze wetenschappelijke rapporten te schrijven.

Vandaag moest ik vroeg uit de veren. We hadden reeds om 7u live contact met de Gemeenteschool te Vichte. Het was het eerste officiële live contact en de schrik zat er dik of het wel zou lukken. En alsof het gelukt is. Iets voor 7u kregen we contact met juf Ingrid en zagen we de kinderen in de klas aandachtig en vol enthousiasme naar de webcam gluren. De verbinding was uitstekend. We waren sterk onder de indruk dit te zien en kregen er allemaal kippenvel van. Er werden boeiende vragen gesteld. Het deed ons wat dat deze kinderen zo geboeid en geïnteresseerd zaten te luisteren.

Sommige teamleden hebben last van hoofdpijn en vier hebben al een bloedneus gehad.  De lucht is hier enorm droog en we zitten op een hoogte van ongeveer 1300 meter.
Ikzelf voel me erg moe.  We besluiten het vandaag wat kalmer aan te doen.
Deze ochtend hebben we contact met een school in West-Vlaanderen en Suarlée.

Veel beter geslapen dan gisteren. Om 6u30 opgestaan, het watersysteem opgestart en water overgepompt voor het toilet. Het zicht door het venster was dit keer indrukwekkend, geen sneeuw of regen maar een mooie opkomende zon.

Eerste nacht in de hab achter de rug. Keihard bed, ondanks drie slaapmatjes en een slaapzak. Om 12u in bed en reeds om 5u wakker geworden. Er is veel lawaai van ventilatoren, waarschijnlijk vergelijkbaar met het ISS. Toch nog een beetje doorgeslapen tot 6u30. De satelliettelefoon ingeschakeld, de mogelijkheid bestond dat Radio2 me zou opbellen rond 7u. Dit is uiteindelijk niet gebeurd.

Vandaag begint onze echte simulatie.
Iedereen is nog moe van de lange reis.
Walen en Vlamingen komen goed overeen in de badkamerregeling:
De drie Walen wassen zich 's morgens en de drie Vlamingen 's avonds, vreemd…
We zullen zien of dat zo blijft.
Om water te sparen neemt niemand vandaag een douche.
Margaux en Pierre-Emmanuel maken het ontbijt klaar, wat zijn die Walen toch sympathieke ochtendmensen :-)

Om 9 uur hou ik mijn briefing.
Eerste werk: De Marshab en alle systemen leren kennen!