Mars Society Belgium

Sommige teamleden hebben last van hoofdpijn en vier hebben al een bloedneus gehad.  De lucht is hier enorm droog en we zitten op een hoogte van ongeveer 1300 meter.
Ikzelf voel me erg moe.  We besluiten het vandaag wat kalmer aan te doen.
Deze ochtend hebben we contact met een school in West-Vlaanderen en Suarlée.

Pierre-Emmanuel repareert onze robot en Nora, onze Health & Safety Officer houdt onze gezondheidstoestand bij.  We wegen ons ook dagelijks en dat levert eigenaardige resultaten op: de mannen zijn een beetje aangekomen en de vrouwen een beetje afgevallen, hoe zou dat toch komen? ;-)

Onze watervoorraad is problematisch laag en een douche zit er dus niet in.  We proberen ook zoveel mogelijk onze zelfde borden te houden om de afwas (en dus het waterverbruik) te beperken.
Het eten wordt eentonig, vandaag weeral pasta met vlees.  Gelukkig is Ketchup toegelaten.
Een bakker is hier niet, maar we hebben wel ingrediënten aan boord om vers brood te bakken.
Dat is echt een lichtje in de duisternis!

Een uitstapje met de quads zit er vandaag niet in wegens gebrek aan brandstof.
Dan maar te voet door het landschap ploeteren.

Het is muisstil buiten, zo’n stilte heb ik in geen jaren ervaren, het enige wat je hoort is het lichte gezoem van de lucht door het ruimtepak.
Het landschap is echt adembenemend en Arjan leert ons veel over de geologische geschiedenis van deze planeet.

Mission Control werkt ons echt op de zenuwen.  Mensen op aarde vergeten wat het is om te overleven in primitieve omstandigheden en hoeveel tijd  het kost om een contact te maken.  Ik maak ze dan ook duidelijk dat het gedaan moet zijn om mij en mijn crew te bombarderen met tientallen emails.  Het duurt bijna een minuut om één mail te openen en dan valt de verbinding weer uit… En ieder van ons heeft echt wel behoefte om wat ruimte over te houden om te communiceren met vrienden en familie.

Zoals op een echte ruimtemissie moeten we dagelijks rapporten opsturen naar Mission Control.  Ook dat heb ik opnieuw gecoördineerd, zodat iedereen evenredig veel werk heeft.

De groepsgeest is goed en we lachen regelmatig.  Ik heb het gevoel dat iedereen zijn/haar rol begint op te nemen binnen de groep.  Het grootste experiment van deze missie is het menselijke aspect.  We zijn zes totaal verschillende mensen met ver uiteenlopende leeftijden en ik moet ervoor zorgen dat deze groep optimaal functioneert, een uitdagende, maar moeilijke opdracht!